Γράφει ο δημοσιογράφος, Γιώργος Κουκουλιάτας 

Στις 2 Αυγούστου 2018, η Google αφιέρωσε την ημέρα γιορτάζοντας τον Όλυμπο και την πρώτη οργανωμένη ανάβαση στο Μύτικα, την οποία πραγματοποίησαν οι Ελβετοί Frederic Boissonnas και Daniel Baud-Bovy, με οδηγό τον Λιτοχωρίτη Χρήστο Κάκαλο το 1913. 

Από τη μέρα εκείνη, από την πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή της Ελλάδας, στα 105 χρόνια που πέρασαν μετράμε εκατομμύρια ανθρώπων από όλες τις φυλές και τα κράτη της γης που ανέβηκαν στην κορυφή του Ολύμπου, κάποιοι μάλιστα πολλές φορές. 

Δημιουργήθηκαν ορειβατικά και αναρριχητικά μονοπάτια, χτίστηκαν ορειβατικά καταφύγια που υποδέχονται τις χιλιάδες των επισκεπτών κάθε χρόνο. Είναι Σαββατοκύριακα τους καλοκαιρινούς μήνες που στο οροπέδιο των Μουσών κυκλοφορεί περισσότερος κόσμος απ ότι στον πεζόδρομο της Κατερίνης. 

Όλος αυτός ο κόσμος κινείται στον ορεινό όγκο του μυθικού βουνού, με δική του ευθύνη και κυρίως  α  ν ε ξ έ λ ε γ κ τ α! Μπορεί να πάει όποιος θέλει, όποτε και όπου θέλει! Δεν υπάρχει καμιά μέριμνα και προστασία για το μοναδικό αυτό παγκόσμιο φυσικό και πολιτιστικό  μνημείο και για όσους το επισκέπτονται. 

Μια από τις επιπτώσεις αυτής της «ελεύθερης πρόσβασης» στον Όλυμπο είναι η συχνότητα ατυχημάτων και δυστυχημάτων με καταγεγραμμένους νεκρούς πολύ περισσότερους από τα 105 χρόνια που μετράμε φέτος από την πρώτη οργανωμένη ανάβαση στον Μύτικα. Άλλωστε ο Όλυμπος κατέχει ποσοστό μεγαλύτερο του 60% των ατυχημάτων - δυστυχημάτων που έχουν καταγραφεί σε ορεινούς όγκους και δυσπρόσιτες περιοχές στην Ελλάδα. 

Ποια είναι η μέριμνα της πολιτείας γι αυτό; Πως αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα οι δημόσιοι εθνικοί, περιφερειακοί και τοπικοί φορείς, οι αρμόδιες υπηρεσίες; Υπάρχει οργανωμένος και εξειδικευμένος μηχανισμός πρόληψης και προστασίας; Να το πούμε με τους όρους που μάθαμε τις τελευταίες μέρες με τα τραγικά γεγονότα στην Αττική: Υπάρχει Πολιτική Προστασία για τον Όλυμπο και όσους ανεβαίνουν σ αυτόν; 

 

Στα ερωτήματα αυτά απαντά ένας άνθρωπος που υπηρέτησε χρόνια και προσπάθησε να οργανώσει στην Πυροσβεστική Υπηρεσία της Πιερίας μια Ομάδα Άμεσης Επέμβασης και Διάσωσης Ολύμπου. Είναι ο Βασίλης Σίμος, συνταξιούχος σήμερα, αλλά στις επάλξεις πάντα για ότι έχει να κάνει με την προστασία του Ολύμπου και όσων κινούνται σ αυτόν όλες τις εποχές του χρόνου. 

Ανοίξαμε το μεγάλο φάκελο που κρατά ο κ. Σίμος και πραγματικά είναι απογοητευτικό να βλέπεις από την μια δημόσιους υπαλλήλους (πυροσβέστες) αλλά και εθελοντές διασώστες να επιμένουν να διεκδικούν τα αυτονόητα από την υπηρεσία τους και το ελληνικό κράτος για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους, αλλά να βλέπεις πως το αίτημα τους μπλέκεται σε γραφειοκρατικές συμπληγάδες, πολιτικές σκοπιμότητες και τελικά να μην γίνεται σχεδόν τίποτα. 

Σε ένα ογκώδη φάκελο που καλύπτει σχεδόν την τελευταία 20ετία, της δικής του συμμετοχής στην Άτυπη Ομάδα Διάσωσης της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Κατερίνης, βρίσκεις εκθέσεις, επιστολές, διαμαρτυρίες, πολιτικές παρεμβάσεις, αποφάσεις ίδρυσης και χρηματοδότησης υποδομών, οι οποίες όμως δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Ταυτόχρονα βλέπεις φωτογραφίες και διαβάζεις το ημερολόγιο συμβάντων, ατυχημάτων και δυστυχημάτων στον Όλυμπο που τα τελευταία χρόνια αυξάνονται δραματικά.. Πρόσφατα είχαμε ένα ακόμη δυστύχημα, ένα ακόμη θύμα… 

Πριν λίγους μήνες ο Βασίλης Σίμος κοινοποίησε σε κάθε αρμόδιο φορέα και στα Μέσα Ενημέρωσης μια ακόμη έκθεση με τα όσα συμβαίνουν στον Όλυμπο, πως αντιμετωπίζονται τα ατυχήματα, τις οργανωτικές ελλείψεις που υπάρχουν και για πολλοστή φορά ουσιαστικά φωνάζει: 

«Στα ατυχήματα στον Όλυμπο το πρώτο και κρίσιμο μέτρο για να πετύχει μια επιχείρηση διάσωσης είναι ο χρόνος. Όσο πιο γρήγορα φτάσουν οι διασώστες στον τόπο του ατυχήματος και όσο πιο γρήγορα και σωστά μεταφερθεί αυτός ή αυτοί που έπαθαν το ατύχημα τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να επιβιώσουν. 

Το δεύτερο κρίσιμο στοιχείο είναι η εκπαίδευση και η εμπειρία των διασωστών για να εκτελέσουν σωστά και με ασφάλεια την αποστολή τους. 

Το τρίτο στοιχείο είναι ο σωστός εξοπλισμός που απαιτείται να έχει η ομάδα διάσωσης ώστε να διευκολύνει το δύσκολο έργο της. 

Ο χρόνος λοιπόν, η ικανότητα που προκύπτει από την εκπαίδευση και την εμπειρία, αλλά και ο σωστός εξοπλισμός είναι τρεις παράγοντες που καθορίζουν, σχεδόν ισότιμα, το αποτέλεσμα μιας επιχείρησης διάσωσης» 

Οι παραπάνω προϋποθέσεις για μια διάσωση στο πιο δύσκολο βουνό, τον Όλυμπο που καταγράφει τραγική συχνότητα ατυχημάτων, θα μπορούσαν να υπάρξουν αν δημιουργούνταν Διασωστικός Σταθμός και το πολυπόθητο Κέντρο Εκπαίδευσης Διασωστών από την Πυροσβεστική Υπηρεσία στο Λιτόχωρο. Έτσι το πεδίο εκπαίδευσης θα είναι ο Όλυμπος, άρα και η όποια επιχείρηση διάσωσης θα ήταν αποτελεσματική. 

Όπως τόνισε ο κ. Σίμος, «χρειάζεται μια ΕΜΑΚ Ολύμπου. Όταν έχεις στον Όλυμπο το 60% των ορεινών ατυχημάτων της Ελλάδας, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο για να βεβαιώσεις την αναγκαιότητα και τη σκοπιμότητα αυτής της δομής. Μια ξεχωριστή ΕΜΑΚ στελεχωμένη και εξοπλισμένη σωστά. Το δε κρίσιμο όπως καταγράφτηκε παραπάνω είναι η ταχύτητα επέμβασης και μεταφοράς. Αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί με την διάθεση σύγχρονου ελικοπτέρου ορεινών επιχειρήσεων διάσωσης και ανάλογα εκπαιδευμένων χειριστών. Να μπορεί να φτάσει γρήγορα η ομάδα στον τόπο του ατυχήματος και να φτάσει ο τυχόν τραυματίας γρήγορα στο νοσοκομείο» 

Πράγματι δεν μπορεί να επιχειρούν οι ομάδες διάσωσης ανεβαίνοντας με τα πόδια στον Όλυμπο και κουβαλώντας στην πλάτη όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό. Όση αντοχή, όση εκπαίδευση και εμπειρία κι αν διαθέτουν δεν μπορούν μετά από κοπιαστική ανάβαση 6-7 ωρών να επιχειρήσουν την αποτελεσματικότερη διάσωση. Και φυσικά αυτές οι ώρες είναι οι κρίσιμες για τον άνθρωπο που έπαθε το ατύχημα στο βουνό. Αν είναι ζωντανός και όπως συνήθως σε τέτοια ατυχήματα πολυτραυματίας  δύσκολα θ αντέξει. 

Αν δούμε τις συνθήκες με τις οποίες επιχειρούν οι ομάδες διάσωσης στον Όλυμπο θα σταθούμε με θαυμασμό και δέος στην δύναμη και την αυταπάρνηση αυτών των ανθρώπων που παίζουν κορώνα – γράμμα τη ζωή τους με μοναδικό σκοπό να σώσουν τον συνάνθρωπο, αλλά και θα αγανακτήσουμε για την ανυπαρξία, την δυσκαμψία του, σε άλλες περιπτώσεις, οσφυοκάμπτη πολιτικού παράγοντα κι αρμόδιου ανευθυνο -υπεύθυνου που εκπροσωπεί το ελληνικό δημόσιο και την τοπική εξουσία. 

Όλα αυτά συμβαίνουν στον Όλυμπο του αρχαίου 12θεου, της μυθολογίας και του πολιτισμού που γέννησε τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό και τίμησε η Google με την ευκαιρία της επετείου των 105 χρόνων από την πρώτη οργανωμένη ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή του τον Μύτικα στα 2918 μέτρα. 

Αυτή η αναφορά και η προβολή στο παγκόσμιο διαδίκτυο από την Google θα κεντρίσει το ενδιαφέρον κι άλλων ανθρώπων απ΄ όλο τον πλανήτη και θα αυξήσει την έτσι κι αλλιώς μεγάλη επισκεψιμότητα  στον Όλυμπο. Όλοι αυτοί που ανεβαίνουν στο βουνό, που ξεπερνούν τις 150.000 ετησίως, δεν θα αρνηθούν ούτε την συνοδεία έμπειρων οδηγών βουνού, ούτε την βασική ενημέρωση για την μοναδικότητα του Ολύμπου. Κυρίως όμως δε θα αρνηθούν και δε θα δυσανασχετήσουν αν τους ζητηθεί να δώσουν ένα ευρώ ο καθένας και η κάθε μια για τις υπηρεσίες, προστασίας, ασφάλειας και διάσωσης σε τυχόν ατύχημα.  

Αυτά τα χρήματα μπορούν να εξασφαλίσουν την οργάνωση μιας ΕΜΑΚ Ολύμπου, και μια αρχής που θα φροντίζει για την προστασία, την καθαριότητα, την ασφαλή κίνηση και ενημέρωση των επισκεπτών. 

Αυτά ισχύουν και είναι αυτονόητα σε κάθε οργανωμένο κράτος, αλλά και κάθε τοπική αυτοδιοίκηση σε όλο τον κόσμο. Εδώ στην Ελλάδα μας και στην Πιερία μας, τα αυτονόητα είναι τα ζητούμενα… 

  

 

Ο καιρός στην Πιερία

Πρωτοσέλιδα

Πρόγραμμα τηλεόρασης