Ποίημα της Σοφίας Παπανικολάου
Ένας ταύρος καφέ – άσπρος
όμορφος και ζηλευτός
που ζούσε σε άθλια “χώρα”
τα έκανε…λαμπόγυαλο
χωρίς να χάσει ώρα!
—
Χωρίς να το πολυσκεφτεί
και δίχως εξηγήσεις
πήρε φόρα κι έπεσε γοργά στη τζαμαρία
κι έγινε ντόρος και χαμός με το κατόρθωμά του
και πρώτο θέμα…πάραυτα σε όλες τις ειδήσεις!
—
Δεν άντεξε το “ισταμπούλ”
του γύρισε το μάτι
στο κομμωτήριο “κάλπαζε”
σαν μανιασμένο άτι!
—
Τρόμαξαν όλοι τους πολύ
φύγαν σαν τα ποντίκια
κι ο ταύρος έστειλε το “ισταμπούλ”
για…βρούβες και ραδίκια!
—
Και έκλαιγαν και έκραζαν
όλα τα τουρκάκια
μαζί κι οι υποτακτικοί τους
σαν ύπουλα κοράκια…
—
“Πρώτη φορά είδαμε ταύρο τόσο αγριεμένο,
θεριό ανήμερο ήτανε, φυτίλι…αναμμένο!
Και ό,τι βλέπει τουρκικό με κέρατα χτυπάει
αλί αλί και τρισαλί, του άνοιξε η όρεξη
το “ισταμπούλ” και όλους μας
με μια…χαψιά θα φάει!
Σοφία Παπανικολάου
